رفتن دليل نبودن نيست در آسمان تو پرواز مي کنم عصري غمگين و غروبي غمگين تر در پيش من بيزار از خود و از کرده خويش دل نامهربانم را به دوش مي کشم تا آنسوي مرزهاي انزوا پنهانش مي کنم. تو باور نکن اما من عاشقم رفتن دليل نبودن نيست در غروب آسمان تو شايد در شب خويش چگونه بي تو گم شوم ؟ تو را تا فردا تا سپيده با خود خواهم برد با ياد تو و با عشق تو خواهم مرد تو باور نکن اما من عاشقم ...
من ميگم بهم نگاه كن ** تو ميگي كه جون فدا كن من ميگم چشات قشنگه ** تو ميگي دنيا دو رنگه من ميگم چقدر تو ماهي ** تو ميگي اول راهي من ميگي بمون هميشه ** تو ميگي ببين نميشه من ميگم خيلي غريبم ** تو ميگي نده فريبم من ميگم خواب تو ديدم ** تو ميگي ديگه بريدم من ميگم هدف وصاله ** تو ولي ميگي محاله من ميگم يه عمره سوختم ** تو ميگي قلبم و دوختم من ميگم چشمات و وا كن ** تو ميگي من و رها كن من ميگم خيلي ديوونم ** تو ميگي آره ميدونم من ميگم دلم شكسته ست ** تو ميگي خوب ميشه، خسته ست من ميگم بشين كنارم ** تو ميگي دوست ندارم من ميگم واسم دعا كن ** تو ميگي نذر رضا كن من ميگم قلبم و نشكن ** تو ميگي من ميشكنم من؟ من ميگم واست مي ميرم ** تو ميگي نمي پذيرم من ميگم شدم فراموش؟ ** تو ميگي نه، رفتم از هوش من ميگم كه رفتم از ياد؟ ** تو ميگي نه، مرده فرهاد من ميگم باز شدي حيرون؟ ** تو ميگي بيچاره مجنون من ميگم ازم بريدي ؟ ** تو ميپرسي نااميدي؟ من ميگم واسم عزيزي ** تو ميگي زبون مي ريزي؟ من ميگم دلم رو بردي ** تو ميگي به من سپردي؟
دلم می خواست همچون کبوتری بودم و بر قلب کوچکت آشيانه می کردم و هميشه مهمان تو بودم. دلم می خواست تا رگی از بدنت بودم تا اين زمانه نتواند ما را از هم جدا کند. من غم را در سکوت و سکوت را در شب و شب را در بستر و بستر را برای فکر کردن به تو دوست دارم. من تو را به خاطر عشقت و عشق پاکت را به خاطر دلم و دلم را برای عشق به تو دوست دارم
هر کس که مرا ميجويد می يابد، هر کس که مرا يافت می شناسد، هر کس که مرا شناخت عاشقم می شود و هر کسی که عاشقم شد عاشقش می شوم و هر کس را عاشق شدم او را می کشم و هر کسی که کشتم خودم خون برايش می شوم که چيزی جز من لايق او نيست.
اگه یه روز من مردم و تو منو دوست داشتی 5 شنبه ها بیا مزارم گل سرخی رو قبرم بذار تا همیشه اون گل رو که بهت داده بودم به خاطر بیارم ... ولی.... اگه تو مردی من فقط یکبار میام مزارت .... میام و اون دست گل سفید مریم رو که با خون خودم سرخش کردم برات هدیه میکنم و عاشقانه کنارت جون میدم تا بدونی هیچ وقت تنهات نمی زارم
آبجی سروی برا مسابقات ۲۰۰۶ جهانی کره انتخاب شد
دلم می خواست همچون کبوتری بودم و بر قلب کوچکت آشيانه می کردم و هميشه مهمان تو بودم. دلم می خواست تا رگی از بدنت بودم تا اين زمانه نتواند ما را از هم جدا کند. من غم را در سکوت و سکوت را در شب و شب را در بستر و بستر را برای فکر کردن به تو دوست دارم. من تو را به خاطر عشقت و عشق پاکت را به خاطر دلم و دلم را برای عشق به تو دوست دارم
